Your browser version is outdated. We recommend that you update your browser to the latest version.

Facebook iconGOED NIEUWS: vanaf nu kun je voor klepelverse nieuwtjes ook terecht op mijn facebookpagina

 

Marc de Bel

 Boeboekweitstraat 37

 9770 Kruishoutem

 


Who the hell is Marc de Bel? 

Biografie

Ik ben geboren, als zoon van een timmerman, op 7 mei 1954, achter een heerlijk geurende seringenstruik in Kruis(hout)em, op een boogscheut van Nazareth dus. Mijn moeder heet Maria, ik heb lang haar, trek rond, laat de kinderen tot mij komen, vertel hen verhaaltjes en heb vaak af te rekenen met schriftgeleerden en farizeeërs


Op de foto hierboven, met op de achtergrond mijn geboortehuis, sta ik (links) zo fier als Jommeke. De sprinkhaan naast mij is mijn broer Luk, die toen ik in het middelbaar zat, in ruil voor snoep, al mijn verhandelingen heeft geschreven, waarvoor ik hem eeuwig en drie dagen dankbaar ben.

 

Momenteel vul ik mijn dagen met schrijven, tekenen en vertellen en woon nog altijd in Kruis(hout)em, samen met Mie, de kinderen Elf, Aim, Ayan en Allen en de kleinkinderen Musse, Wiebe, Pitte, Noon, Aylin, Peppa en Yanan.

 

 

Onze hond Kabbas is helaas onlangs overleden. Maar we hebben sinds kort een nieuw blafbeest, dat luistert naar de naam Boef.

De kat Tricky is intussen goeie maatjes geworden met de superactieve familie Zoldermuis. In de tuin scharrelen vijf kippen en Jean-Luc, de haan, rond. In de weide ernaast galopperen Lola (moeder) en Troet (dochter) Shetlandpony. In de vijver stikt het van de vissen, kikkers, padden, salamanders, libellen en dinosaurussen en wat verderop maken onze bijen vrolijk zoemend van die heerlijke honing. Helaas heeft een knurftige buurman Pica, onze tamme ekster, doodgeschoten.

Maar de kolonie lievebeersgeestjes, die in de mensenschedel op mijn schrijftafel woont, stelt het blijkbaar uitstekend. Ik hoor de rode, gestippelde beestjes immers steeds vaker fuiven en feesten.

 

Klasfoto 6de klas. Ik ben die skinhead, eerste van links op de eerste rij.

 

Vroeger gaf ik les in de vierde klas, maar nu schrijf en teken ik de hele dag. Dat vind ik al net zo leuk. Gelukkig ga ik vaak vertellen in scholen en bibliotheken. Ik babbel veel liever met kinderen dan met volwassenen. Dat komt allicht door die val uit mijn boomhut. Daardoor ben ik altijd voor een stuk elf jaar gebleven. En dat mag voorlopig gerust zo blijven. Hopelijk groeit mijn opengebarsten fontanel, waarlangs al die keutelspannende, slappelachgrappige, vlinderfladderige avonturen mijn hoofd binnenstromen, nooit dicht!

 


Bij mijn Heilige Vormsel fluisterde de bisschop tegen de deken: ''t Is getverdikke nog waar ook! Zijn fontanel is inderdaad nog altijd niet dichtgegroeid!'

Naast schrijven en tekenen maak ik de laatste jaren ook de culturele centra onveilig, knutsel ik samen met mijn "brother in art" Brian Clifton aan een aantal muzikale projecten en werk ik momenteel aan een heleboel nieuwe boeken, theatervoorstellingen, filmscenario's en andere leuke dingen.

Voor de rest vul ik de ronde gaatjes in mijn bestaan met voetballen, in de tuin "werken", hutsepot maken en de kleinkinderen leren raak schieten met mijn katapult.

 

 

Staat van Dienst

Ik gaf twintig jaar les in de lagere school. Om te leren hoe kinderen in mekaar zitten.

Tussendoor schreef ik 17 kindertoneelstukken en richtte ik in 1983 KUNST IS EEN GUNST op, de vereniging waarvan ik tot op heden voorzitter en enig lid ben, publiceerde bij mijn uitgeverij in eigen beheer, het vicieuze vierkant, vijf dichtbundels, een cartoonboek, twee stripverhalen en een detectiveroman.

Mijn bestofte prijzenkast (naast de ouwe boksbal in de verste hoek van de zolder) kraakt intussen in al haar voegen. Maar daar lig ik niet wakker van.

  • laureaat Beste Stripscenario-Prijs van de Stad Kortrijk (1984)
  • verkozen tot Homo Artisticus Universalamis-Eeklo (1984)
  • winnaar Stripwedstrijd Europalia1984
  • diverse prijzen in Cartonales over de hele wereld
  • Zilveren Medaille Vlaamse Kindertoneelwedstrijd 1985
  • Het Gouden Leeskonijn 1988
  • sinds 1988 zowat elk jaar de Vlaamse en Limburgse Kinderjuryprijs
  • de Benegoprijs 1996
  • zilver in de Nederlandse Woord en Beeldprijs 2002
  • Eerste Inclusieve Griffel 2003
  • The KidsAward Beste Jeugdauteur 2003
  • Meest door de Kinder&Jeugdjuryprijs bekroonde Auteur
  • Net niet verkozen tot "Masterchef van het Jaar"
  • Gouden Schoen voor 600 bijna-hattricks
  • Gekste Opa van de Maand
  • de Kleine Cervantes 2015 voor ULE, ik was veertien in 1914
  • Cultureel Meest Verdienstelijke Oost-Vlaming 2016

 In mijn klas vertelde ik wekelijks aan mijn leerlingen een vervolgverhaal.

 

Eén van die verhalen (Het ei van oom Trotter) geraakte niet uitverteld. Dus besloot ik het einde op te schrijven. Dat werd mijn eerste boek. Het werd meteen unaniem bekroond door de Vlaamse Kinderjury (1988). Net als mijn tweede boek, Meester Pluim en het praatpoeder, en idem dito voor mijn derde boek, Blinker en de bakfietsbioscoop. Ik kreeg de schrijfkriebels aardig te pakken en werd in 1994 voltijds schrijver.  

 

Bibliografie

 Zie BELLETRIE

Momenteel werk ik aan mijn 154ste boek, een filmscenario, het scenario voor een nieuwe Blinkerfilm en de scenario's voor drie theaterprojecten.

Maar ik neem tussendoor ook rustig de tijd om een bad te nemen, terwijl ik de badstop eventjes in mijn open fontanel plug, zodat ik met volle teugen van al het moois in mijn tuin kan genieten.

 

 

Veel van mijn boeken zijn vertaald in het Engels, Frans, Duits, Deens, Italiaans, Japans, Faroër, Servisch, Pools, Koreaans, Chinees, Zuid-Afrikaans en worden regelmatig op de planken gebracht (oa door kindertheater Acaboe, theater De Belleman, kindertheater BroeBEL,  Event-team, Tante Kriegel, TeamJacques,...).

Naast de boeken zijn er ook strips, onder andere van de Boeboeks en de zusjes Kriegel.

Vier van mijn boeken zijn reeds verfilmd: Blinker en de bakfietsbioscoop, Blinker en het BagBag-juweel, De zusjes Kriegel en Blinker en de Blixvaten. En een nieuwe film en tv-reeks zijn in de maak!

 

Toen ik aan het Peppelboek HET MYSTERIE VAN DE HAARCIRKELS aan het schrijven was, verscheen op zekere nacht dit vreemde teken in een van de zonnebloemen achteraan in de tuin. Een echte zonnebloempittencirkel! Of toch niet? 

 

 

Inhoud